Araftayım

Araf'tayım,

Ne aşk diye sarılabiliyorum sana nede gidebiliyorum senden

Ne sen gidiyorsun benden nede geliyorsun şehrime

Kopkoyu yalnızlığımın tek şahidiydi düş'lerim

Sen düş'ümde ben düşüş'lerdeyim

Soldu güller sustu bülbüller deşildi yine yürek yanım

Bilinmeyen bir zamanda aldı götürdü gurbete

Dumanı tütmeyen bir tren

Karanlık bir zamanda limanımdan götürdü seni

Rotası meçhule vurmuş bir gemi

Yabancı şehirlerde yaşıyor artık yüreğim

Yalnız beni ıslatıyor yağan yağmurlar

Yalnız bana vuruyor şehrin tüm soğukları

Sensiz düşüyor takvim yaprakları

Sessiz geçiyor günlerim

Kaç bahar geldi kaç kış geçti

Benim mevsimim hep yokluktu

Yokluğum sana

Şehrin soğuk kaldırımlarında kaldı sessizliğin

D'üşüyorum

Üşüyorum

İçi kalabalık susmalara sığınıyor mevcudiyetim

Bir yanım kara sevda bir yanım veda

Sokak lambası altında oynarken kimsesizliği

Başkasına ışık tutuyor esmer karası gözlerin

Hep aynı yerden kanıyorum

Yitirmişliğim senin eserin biçareyim

Üryan bir gecenin kör vaktindeyim

Yedi verenlerin hüznü vuruyor pencereme

Soğuk odam soğuk yalnızlığım

Boğazıma acı bir nefes sıkışmış

Elimde yanıyor sigaram içimle beraber,

Ya git bitti diyeyim ya da kal yanımda bileyim kadın,

Ya git gururun aşkına

Ya da kal Allah aşkına.

Şiirime ses olan sevgili Meltem Avcı ( Şiiraşk ) Ablama sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.