Aralık Bir Ayrılık
eylülün süpürdüğü sararmış bir ayrılığın tozundan
bu ilk kasımdı geçeli
asıl, beklerken başkaymış kasım...
umut diye biri geldi geçen
kışa zor direnen
bir pencere dolusu sardunya taşıttı odama
canlı tutmaya çalıştıkça
bizi koyuyorum yerlerine
ve sen sükût
kırılmadı mı ellerin soğuktan?
kaç gece geçti üzerinden
hâlâ şu kentin sokaklarındasın
takvimler, aralık'ta bırakıyor kapımı
umut basıyor eşiğime arada ama
bir gelmeyecektir, tutturdu fotoğraflar
sırf onları duymamak için
teker teker topluyorum duvarımdan
ayrılığın hüzün meyveleri sanki
her birine usul bir kelime koyup saklıyorum
ben, son kullanma tarihini bilmeyen aşk
sararmış bir eylülden geliyorum
bu günlerde
ne zaman bir yağmur yağsa
apar topar çıkıyorum dışarı
şemsiyesiz bir ıslaklık gözlerimdeki
düşürecek yer arıyorum...