Aralı/k Dudağında Ninni Ayazı

Dışarıda tüm çıplaklığıyla kızgın bir zemheri

Yatıyor Aralık dudağında boylu boyunca

Kehanet fısıldıyor kızgın sonbahar

Sırnaşıyor Ocak kalemin kömürüne

Tutunurken parmaklıklarına lügatin

Kör kelimeler, sağır mısraya

D/üşüyor parmaklarım beyaz sayfaya...

Dışarıda karanlık irkilmiş,

Masum mavi yalnızlık

Hazan susuyor kırağı vurgununa...

Açık artırımda en nihai sözcükler

Gün dudağında ısırgan

Mutemet boşluğunda küçücük anı ..

Yüzümde oynaşıyor kentlerin gürültüsü

Yüksek kaldırımların ökçe kahkahaları yankılanıyor

Gözleri kısılıyor aynaların iğreti yansımaya

Büyük dağlara küçük gölgeler düştükçe

Güneş batıyor...

Ve gökyüzü güvercin özlemiyle tarumar iken

Dilsiz bir yağmur ağlıyor omuzlarımda

Kulağı çekilen dualar, çocuk küskünlüğünde

Başını okşasa da özgürlüğün -yalın ayak-düşleri

İzdüşümünde ruh-ser

Hakikat ölüyor avuçlarımda

Deste deste tutarsızlığa...

Dışarıda aralıktan sarkan ocak ki-kardan adam-

Şafağı söküyor alnımdan

Geveze bir zemheri gülümsüyor

Kalbimde susuyor üşüyen hazan...

Ve dışarıda zahmetsiz bir uğraş varken

Kurt kapanı kıskacında söz-cük

Can havlinde inanılan...

Hicran derinliğinde iklim

Rüzgâr tünedikçe kuru dallara

Ocak'ta buz tutar ağlaman...

Ağrı eşiğimde Ocak

Beşiğinde ırgalarken Şubat'ı

Ninni söylüyor Aralık dudağından

Titriyor sol yanımda bir çınar ayaza teslim

Uyuyor kışa kalbim...