Aralık Paranoyası

paranoyak bir sancı

aklı kıt bir yürek

ve düşkün bir sevdanın

özgeçmişi

geçmemiş yaraların

kanayan yanlarına tükürüyor şeytan

Azrail tuz basıyor

gözlerime

kör bir iklimde sabahlıyorum

zehir zemberek bir kaç cümlenin

boynunu kırmaya kalktığımda

ellerime sataşıyor ellerin

sonra

her nokta

bir virgülü vuruyor şakağından

hummalı tarafından öldükçe kader

bulaşıcı bir eziyet doğuyor alnımdaki yazıda

adını sakladığım kelimeler

kaçırıyor aklını

karın boşluğumda yatıyor

ölmüş bütün çocuklar

her nefes

zehri zıkkım

dilimi ısıran bir küfrü

doğuruyorum satırlara

şehirdeki bütün kuşlar ölüyor

önce annem reddediyor beni

sonra

Tanrı

öteye git biraz

daha fazla günaha sokma yüreğimi..