Aramızdaki Samanyolu
Ne sevdalı günlerin koynunda
Ne nefretin sınırında
Paylaşamadık seninle kendimize ayırdığımız saatleri
Ruhlar birbirine hasret,
Kalpler aşıkken
Beynimize hesap soramamak nasıl iş?
Göz doydu aşkına bakarken
Eller zaten birbirine kilitli
Bedenin dili olsa tüketecek söz bulamazdı artık!
Peki neydi onca güzelliğin arasındaki çözülemeyen karanlık sır?
Zaman durmuş, saniyeler suskun, dakikalar kırgın
Yürek her şeyin farkında; ama beyin bitkin
Neydi çaresiz kılan onca güzelliğin arasındaki uçsuz, bucaksız kıvrımlı geçit:
Aşamadığımız, açıklayamadığımız, anlatamadığımız?!
Peki ben bu denli aşıkken , bu denli severken, her şeyi göze almışken
Sendeki acabalar neydi?!
Bu nasıl bir gönül kırgınlığı?!
Yoksa hayat kırgınlığı mı?
Yorgunluğu, bitkinliği, tükenmişliği mi?
Ben onca olumsuzluklara karşılık olumlu buldum seni
Sevgini sevmişken, aşkına tutlmuşken , kalbine kilit vurmuşken
Sebepsizlerin sebebi neydi?!
Ölümsüz aşkın pençesindeyim
İtirafım olsun:
Sadece birkez yaşayacaktım seni doyasıya,
Bu denli sevmeme rağmen bir kez..
Ama kalbim susmadı, beynim durmadı, gözlerim aradı , dermanım kalmadı
Sana tutkundum sadece, sana vurgun
Kimse yoktu etrafımda
Hatta hiçbir şey yoktu
Su , ekmek , ses, ay, güneş
Sen vardın sadece ve sen varken sadece
Neydi onca beynini kurcalayan şüpheler?!
Sevmem mi , aşkım mı, duygularım mı???
.......