Arıkuşları Öter Güzü Hatırlarım

Arıkuşları öter, güzü hatırlarım

Güz denince, üzümü

Şu gönülsüz düşen acı sarısı yapraklar

Yırtık şalvarıdır güzün, kızlar dokunsa ne

Aşk nergis koklatmak gibidir bir kısrağa

Güzün ve rüzgârın ellerine değince

Unutma sen kara güneşi, bağbozumu öykülerini

Kızlar terk etse de varını yoğunu

Bir gülün solgunluğunu konuşurduk seninle

Benim de güz kadar hırkam olsaydı

El sallardım bir kadına

Üç keredir yağmur usulca, batar batmaz gün

İki kadın konuşuyordu:

Yaz idare eder de güz yaşlıca

Antalya ateşi yakarsa kırların derisini

O eflatun takkeliçavuş kuşları

Uğraşır durur tarlaların mor haritasına

Islığını rüzgâra ödünç veren kız

Unutursan bir gün beni şarkı söyle

Kutup soğukları gelecek diyorlar güzden sonra

Hey senin ellerin sıcak mı

Kınalarını düşüredur hadi çalılara

Bir gülün solgunluğunu konuşurduk seninle

Güzün geldiğini sezinleyen kız

Duyurma kimseye yazın bittiğini

Çok hamaratsın güz kadını

Üşenmez öğle uykusuna yatarsın

Ah, arıkuşları öter, güzü hatırlarım

(Sincan İstasyonu, Temmuz-Ağustos 2019, Sayı 102)