Arkadaş

Hüznün kalp sancılarında

Solup giderken can

Cinayettir bu işlediğin ruhuna

Yapma Arkadaş!

Bilmez miyim Ah!

Ateşi kor bir alev ile nasıl yanarsın

İster ilk, ister son olsun

Aşk acısı unutulmaz

Kanıyorsa yarası tam ciğerinin ortasından

Yandıkça yanarsın!

Sen dolaşıyorken böyle paramparça

Hecelerin saçak altlarında

Donup kalıyorum suskularında

Susuyorsun

Susuyorum

Yapma Arkadaş!

Hecelerin melodisinde hep o acı ses var

Dinlerken gecenin intikamını

Her dinleyişimde kemanından ağlayan;

Bir cinayet daha kopuyor ki Ah!

Yankısı düşüyor taa ıraksanmış mısralara kadar

Gökyüzünden yağarken sesin

Kaybolmuş kanat çırpmalarında

Sadece sen mi ıslanıyorsun?

Sanıyor musun? Bulutlar kapatabilir!

Çocuk tebessümlerini sonsuza kadar

Bir gülüş ki Ah!

Öyle bir şiddetle çarpar ki

Ve inerken şimşek hızıyla mutluluk yamacından

Hızla dolaşır damarlarında kan

Mutluluktan uçar

Ağlarsın!

Biliyorum şimdi yağıyorsun üstüne üstüne

Yağmurun kafatasından

Peki öyleyse yağ!

Sana ağlayan sözlerin

Suskun çaresizliklerin ızdıraplarında

Sırılsıklam olmuşsun bak

Peki devam et ıslanmaya!

Ah! Gecelerden sonra

Kim verdi bu ölüm emrini?

Kim verdi ha kim?

Söyleyin!

Biliyorsanız Allah aşkına

Söyleyin ki kaldıralım

Üstüne örtülmüş bu ölüm sessizliğini

Biriktirdiği bu yalnızlık uykusundan

Biliyorum sen söylemezsin ya

Mavi düşlere özlemini

Siyahla oynaşmaktan geceleri

Bilmez miyim Ah!

Oku/yorum seni

Her imdat çığlıklarında duyuyorum

Aşkı öldüren cinayet seslerini

Hayır sen katil olamazsın!

Giyemezsin üzerine

Bu intikam bakışları

Hayat sillesine bir kez daha çarpmadan düşlerin

Haydi kalk! Arkadaş

Soyun! Çıkar at üzerinden

Kendine göre biçtiğin yamalı suçları.

Bil ki hepsi bir oyun.

Asabilirsin özgürlüğünü halâ

İster bir dar ağacına

İster sonsuzluk duvarına bin bir ışıkla

Kapılar açılır Ah!

Kapılar kapanır

Sanma! Hayat kapatır insanın büsbütün üstüne;

Bil ki! Bir gün tekrar açar kucağını

Ana şefkatiyle sarar ocağında,çoğul sıcağını

Bak!Gölgen konuş benimle diyor;

Dinle onu!

Ağlıyor yanı başında çare/siz

Görmüyor musun?

Sen tarihin yapraklarında

Çözülmeni beklerken

Dilsiz!

Haydi bırak!

Bırak gebe kalsın, yeniden doğuşa müjdelerin

Gecelerden sonra

Düşünme!

Elbet büyütür/sün

Tekrar yaşama sarılırken gülüşlerin

Bir aşkı saracakken hecelerin

Saklambaç aramalarda

Hayat bir solukta bulur çıkarır oradan

Kimseler bulamasa da seni

Şaşırma!

Bak şimdi görüyor musun?

Ne yapıyorsun?

Oldu mu hiç?

Kalbine zincir vurmuş

Adımsız sokaklarında

Tasma elinde gezdiriyorsun düşlerini halâ

Yapma! Arkadaş

Şimdi uzaktan sessizce seyrederken kendini

Söyle?

Ne görüyorsun?

Gül yerine kan damlarken şakaklarından

Okyanusu gösteriyorum sana

Görmüyor musun?

Niçin halâ !

Geçmişin üzerinden süzülüyorsun?

Küllerden tekrar ateş yanmaz arkadaş

Unutma!

Taze otlar toplamalısın önce yıldızlardan

Aksi düşerken üzerine o zaman

Parıldayarak tutuşur yanarsın da;

Ah! Dersin!

Niçin bu kadar bekledim?

Yepyeni bir ateşle yanmak için;

Geçmişi bağışla!

Duyuyorum şimdi

Sesinde halâ hüzün var

Ne olursun bari ruhunu yetim bırakma

Atma umutlarını uçurumdan aşağıya

Hayatını bağışla!

Ey rüzgar! Es şimdi delice

Al götür bu ruhun acısını derinden ve sessizce

Bil ki!

Tutuşurken yüreğim bu yürek yangınına

Nakşederken inci tanelerini mısralara

İstiyorum ki sadece sen de bil

?Gül, dikenler arkasından gelir.?

Duy! Arkadaş.

26 Ağustos 2009