Arkadaşım
Bir gönül vardı bende, oldu yârenin dostun
Sen bana başı gökte, dağ oldun arkadaşım
Anlattım meramımı, sen yere bakıp sustun
Gönülleri bağlayan, bağ oldun arkadaşım.
Gözünde hüzün görsem, ben burada ağlarım
Kimi zaman durgun su, kimi zaman çağlarım
Sen gülünce gül açar, gönlümdeki bağlarım
Umudun yeşerdiği çağ oldun arkadaşım.
Öyle kolay mı sanki, kavli kararda durmak
İnsanlığın yoluna, beraber kafa yormak
Her an akılda tutup, birde hatırın sormak
Sevgiyle sarmalayan, ağ oldun arkadaşım.
Sana olan meylimi eyledim bazen ferman
Umudu seller alsa akıp gitse de güman
Bir tatlı tebessümü eyledik câna derman
Yüreğimde eriyen, yağ oldun arkadaşım.
Soldurmasın yüzünü, zamansız hain bir yel
Feva ile can bulsun, sana uzanan o el
Arada bir banada, şiirlerle akıp gel
Dört mevsim gönle açan, bağ oldun arkadaşım.