Arkana Dönersen- 2. Gün...

Boş mekânların istilacı

Salâhiyetsizliğine girift

Düşen perde

Tenimi yolan nefes

-renginden ayıramadım-

Durgun akıntın aksi

Soluğun oflaz

Anadolu türküsü tuttursa

Bir dilinde yumuşak

-şaklar şakıyış-

-üflediğin kavis-

Terslenişin sedası işgalinde

Aralan/araklan/arkalan/kan

Hepsine takılan -/mış/-

Geçmiş zaman

Susuzluğa eş

Boynu bükük ekinlerin sarı hali

-Saçlarına dedim-

Gamlı gülibrişim

Yaprağı gövdesine küs

Vurdukça rüzgâr

Sürükler dokunuşu

Dolanıp toprağa

Dağlara ağlar

Irmak kokusu

Sürüsü bahar yoklamış sebat var kirpiklerinde

İltica bürünmüş bir kere gözlerime

Boşluğunda isyanı mesrur yaşatır

Hançere saplanan ah

Acıdan önce dökülür -kan

Seviyoruz dedikçe -revan

-Kan revan-

Uzandığım sabır

Tuz

-tuz içinde buz-

Ekseninden geçiyor kanatlanan

Çürümüş avuçlar onlar

Yalpalayarak sepkenleşen kil

Hülyalı levhalara evrilen bulut

Melezleştirilmez siyahı

İçimi kime verse

Dizlerimde kanırtıyor

Kemik gibi dermanı

Eril ruhumu beklet

Gölgesine ağlayan kuş