Arkası Yarın
Kırmızılar çöküyor gözlerinin tahtına
Bir eda bir çalım omuzlarında
İniyorsun sevda yamaçlarından
Usulca
Çakıl taşlarını topluyorum senin için
Yalınayak yürüyebilirsin
Çakmak çakmak aydınlanıyor perdelerin
Bir şarkı çok eskilerden
Ve eski aşklardan
Takılıyor bir yoksulun diline
Garipleşiyor akşam
Bazen umut da korkar aydınlıktan sevgili
Ve güneş doğmuşken tarlasına
İncecik bulutları alır yelesine
Günbatımının tozunu aldım
Açabilirsin gözlerini
Oysa
Şehrinden geçerken kadırga tulumbacıları
Kimse görmüyor şehrimdeki yangını
Toprak ana birden kaşlarını çatıyor
Kulağına fısıldıyorum sessizce
'Seni unuttular galiba..'
İnanmıyor!
Bir yoldaş
Bir şair
Ve bir baba
Haykırıyor tozu dumana katarcasına
Radyodaki ses bam telime dokunuyor..
Bizim zamanımızda düşler sabahları asılırdı
Ama bugün geceye yazacağım
Ağlayabilirsin
Kim bilir
Belki uzak gözlüğümüzdür tek sızımız
Yoksa bu kadar berrak olur muydu yalnızlığımız...