Armağan

Sadece iki çift göz değil sendeki...

Beyazına melekler saklanmış...

En üzgün en umutsuz görüntünde bile oradan el sallıyorlar

Merak etmeyin biz buradayız, koruyoruz onu diye...

Kahverenginde bir umut gizli...

Her üzüntünde küçülüp yerini beyaza bıraksa da

Biliyor bugün ne kadar kötü geçse de gelecek güzel olacak

Siyaha herkes matem der üzüntü der ya

Kahverenginin ortasındaki siyah bunlara isyan ediyor...

Haykırıyor tüm dünyaya

Tüm siyahlardan farklı olduğunu...

Çünkü sen güldüğünde onlarda gülüyor umutla, sevinçle parıldayarak...

Samanyolu'ndaki yıldızlara inat...

Bu yüzden farklı sendeki gözler

Ve bu yüzden sen ağlama hep gül

Gül ki melekler gülsün...

Gül ki umutlar yeşersin...

Gül ki yıldızlar parlasın...