Arş

İstiyorum

Sayfalarca içimdekini yazmak istiyorum

Ve sonra tüm tabiatla

Tabiatla paylaşmak istiyorum

Kara yazıyı beyaz tahtaya

İçimdeki çocuğu aklaya aklaya

Her zerresini tane tane yazmak istiyorum

Mevlam kötü sözden saklaya

Nasıl güzellikle büyüttüğümü

Hiç takmadan at gözlüğünü

Tüm herşeyi önüme koyuyorum

Çözeceğiz diyorum bu kördüğümü

Tartıyorum geçmiş gelecek arasındaki farkı

Geleceği nerden biliyorsun diyen de haklı

Defalarca aynı tuzağa düşüyorum

Çıkabilirsem kör kuyudan olur bunun muvaffakı

Döküyorum satırlara içimdeki sızımı

Kırmadan dökmeden anlatıyorum gizimi

Belki de yıllardır sustuğum için yoruldum

Ama yine de saklamıyorum artık hiçbir izimi

Tutuyorum kelime ucundan kaçmasın sözüm

Her harfte biraz daha toparlanıyor özüm

Karanlık ne varsa içimde, bir bir bırakıyorum

Aydınlığa çıkmak için açılıyor gözüm

Biçiyorum kesiyorum avucumda kalemtıraş

Şekil verdikçe yazdıklarıma oluyorum sırdaş

Beyaz gölgenin kalemini taşıyorum

Her yaptığının sonunda gittiğin yer arş