Arsız Bir Fahişe " Hayat...!"

Arsız bir fahişe olan ?hayat?

Yeniden oyunlar kuruyor

Zihnimde ayaz rüzgarlar

Yapraklarımı düşürüyor

Her yer karanlık

Göz gözü görmüyor

Bilmediğim bir oyun gibi

Tek kural..

Kuralsız olması

Bir fırtına ki

Her şeyimi süpürüyor

Geride sadece arda kalan

Bir bensizlik

Bir çözümsüz denklem

Şimdi her şey kan damlası

Şarap tadında yıllandıkça güzelleşiyor

Yavaş yavaş her şey gidiyor yüreğimden

Güçsüzleşiyorum

Devrilecek bir çam gibi

Yıkılacak bir baba gibi

Evsiz bir direk gibi

Beni bul diyorum

Duyuramıyorum..

Şimdi aklımın labirentlerinde

Kendimi kaybediyorum

Çıkışı var mı

Ayrılığın...

Hasret gittiğim huzura dokunabilir miyim..

Zifiri bir karanlıkta uçurumun dibinde

Ölebilir miyim sessizce...