Arsız Düşlerim

Rüzgarlı akşamlar yontarken

Bir maden işçisi gibi titizlikle

Ve de asgari ücretle

Yüreğimi

Taşıdığım bütün sevdaları armağan ediyorum sana

Göçük altında kalıyor düşlerim

Sığınmışım bir limana

Bekliyorum

Beyaz sancaklı gemi

Gelecek bir gün

Kırık dökük eski ahşaptan yapılmış

Bu köhne limana

Sonra bağıracağım tüm sevdaları

Baştan aşağıya

Sırf sen istiyorsun diye

Arınacağım karanlıklardan

Ve mavi boncuk takacağım gözlerine

Denizime dalga vurmasın diye

Aman ha kimse duymasın haykırdığımı

Saklı kalsın düşlerim

Kalsın ki seni hep sır gibi seveyim

İnsanlar bilmesin

Dünyanın bütün aşkları

Kalbimde yeşersin

Eğer gizlice seversem seni

Ayrılık girmez aramıza

Geçersen bu denizi

Saçların köprü olur

Ben de yenerim bu geceyi

Ve sabahlar tutsağım olur

Ben senin her şeyin

Yıldızları sıraladım kapı önüne

Döktüm yağmurları geçen gece gözlerime

Peşim sıra geldi sensizlik

Kederim ise bitmeyen bir sessizlik

Üşüdüm çokça üşüdüm

Duymadın ya titreyişimi

Ağladım gökyüzüne ağladım

Kuşlar sildi yaşlarımı

Sen uçak penceresinden izlerken beni

Ben terk ettim senle dolu düşlerimi

Arsız kuşlar nasıl da birbirlerine bağlılar

Ellerimiz de bir zamanlar namus yoksunuydu

Ki hiç ayrılmazdı onlar

Karanlık kapıyı çalana kadar

Yazdım yine bir mektup güzelliğine gelsin

İçinde düşlediklerim var

Bu düşler seninle başladı seninle bitsin

Sal gözlerini denize artık dursun dalgalar

Bir öpücük kondurdum güneşe

Yansın el ele tutuşan tüm arsızlar..