Artçı Keder Artı Heder

Döndüm durdum boşlukta iteledim ne varsa öyle yaban ki eller

Ruhumu sarsan bu göçebe duygular bu devinim sayısız artçı keder

Bir maden var işlenecek kazılacak derinlerde güneş

Yaklaşsalar gözleri kör olacak gözüm ayın on dördü

Öyle bebek öyle adam öyle kadın öyle çıplak

Binlerce söylenmemiş terim avaz avaz hayatım hayat diyor

Döndüm durdum koca seryat sarıldım ne varsa öyle âlem ki diller

Ruhumu öksüz bırakan bu hicran bu yaralar ruhumda artı heder

Yüzüm ayın on beşi boş cepler boş mastaranın ucu yanık

Sığınıyorum ulvi derece delilik bağımsız kürsü

Bol keseden atıyorum nutuk. Nutuk.

Döndüm durdum koca meram kokladığım çimenler öyle ki filiz

Ruhumu okşayan saran bu esans sade bu düzen

Ilımlı mavi toprak sırtım dönük hepten gıybete

Ey aydınlığa yüklü şafak sana geliyorum

Ey sevgili bekle beni! Yalın ayağım yalın ayak

Yağmur ve gözyaşının ardında saklı sevinçler

Elbet bir gün mutluluktan pespembe çağlayıp akacak nehir

Elbet bir gün konar adım g ü n g ö r m ü ş t ü r.