Artemis Ağlıyordu

Artemis ağlıyordu

Efesos yollarında bir buket çiçekle beklerken ben

Ve ağlıyordu gökler, elimdeki çiçekler sensiz solarken

Yıkıktı kaleler, kapalıydı kapıları mabetlerin

Vurup kıyılara tüm şiddetiyle sular tüm hiddetiyle denizin

Gücü yetmiyordu o şiddete dalgakıranların, setlerin

Yakamozlar küsmüştü, sirenler çığlık çığlık anıyordu adını

Ay, ışığını saklamıştı, durmuştu zaman sanki doldurup miadını

Züleyha'dan beri görmemişti bu topraklar, böyle güzel bir kalbi

O ne sevdalı bakış, o ne masum bir yüzdü Yarabbi

Soğuk üşütmezdi o varken, sıcak terletmezdi

Kıyamazdı aşkına dünya onu saklar kirletmezdi

Şimdi yoksun Efesos yollarında açmıyor kır çiçekleri

Çıkıp gittin bu hayal ülkesinden, gösterip gerçekleri