Artık Alıştım Sen de Alış Benim Gibi

Ölü bir şehir doğurdum içimde

Caddeleri uykusuzluk huzursuzluk kaplamış

Sokalarda hüzünlerim hasretinle kolkola

Yalnızlığıma ağız burun dalmış

Göğüs kafesimde koğuşlar nedense bomboş kalmış

Az ileride bekarlar kahvesi

Çayların demi geceden siyah gözlerinin rengini aratmamış

Sigara niyetine yıldızları yakıyorum dumanı özleminin ateşini yakalamış

Hayaller peşinde koşmuyor düşler yalnızlığın düşüyor gülüşleri üstüme

Bir ben değilim buralarda

Herkes birbirinden ayrı düşlerinde sırlarını saklamış

Gökyüzüm kaybetmiş maviliğini bulutlar gri renkli denizler köpürmüş bir köpek gibi sahilde kumlar ısırıyor beni

Ölü bu şehirde

Sevgili değil yokluğun ısıtıyor içimi

Artık alıştım sende alış benim gibi

Elazığ 2012