Arz-ı Ahval

Bir deli şairim dedim kendime

Dervişlik hırkası neyime benim

Dostları sararım gönül bendime

Gül diken tenime batıyor benim

Hergün gam yazarım bitmez ki ahım

Bir beyaz sayfadır benim durağım

Elbistan ovası çorak toprağım

Yaş iken bükülmüş bellerim benim

Babadan miras tı yokluğun tümü

Kırka kadar heba ettim ömrümü

Eyyuba benzettim bende sabrımı,

Tahammül kalmadı dilime benim

Bir tomurcuk açtım iki dal verdim

Çiçek çiçek gezdim azcık bal derdim

Halim arz eyledim pirime sordum

Kırık sazım çokmuş elime benim

İşte arzu halim işte ahvalim

Doğru bildiğimden şaşmıyor dilim

Ahmet nacizane bir garip kulum

Kin kibir yakışmaz gönlüme benim

GEBZE

11/07/2009/