Aşık Olunca İnsan

Ansızın çalıverdin gönül kapımı

Başlangıcı olmayan bir zaman gibiydin

Ansızın sızdın gönül bahçeme

Yakıp yıkıp dağladın gönül sarayımı

Uzayıp giden bir nehir gibi çağladın

Kendine kul köle etti aşkın beni

Adını her andığımda

Derinden bir nefes çektim

Utangaç duygularımla davet ettim özlemlerimi

Düşündüm yüreğimin yüreğinde atışını

Bir el oldun dokundun gecelerime

Bir yürek oldun çarptın gecelerimde

Bir sevda oldun göz pınarlarımda gizli

Aıcısı tatlı bende saklı hülya oldun gözlerimde

Gün bir başka doğarmış meğerse

Âşık olunca insana

Yalnızlık bir başka sararmış,

Yüreğini ruhunu bedenini!!!

Alır gidermiş düşler seni uzaklara

Peri masallarının diyarına!!!