Âşık Yanar, Mâşuk Bilmez

Her gönül yazar da bir güzele

Güzel, okur mu hiç yazılanı...

Leylâlar, Şirinler işinde, iştigalde

Nasıl duysun kalemin çığlıklarını...

Kimisinde mektep hayâli

Olmak için güzel yerlerde...

Kimisinin gözünde başka biri

Çekmiştir dünyaya perde...

Bizim şaşkın âşık da yazar durur,

Ağlar durur, gürler durur, biçâre...

Bu acıya ne kale dayanır ne sur

Gönül kendine yangın, kendine pervâne...

Geçer diye kandırır zaman, âşığı

Aldanır hemencecik, ne bilsin gariban...

Şifân orada deseler, aşar dağı taşı

Her gördüğü çiçekten sorar derman...

Sümbülü, lâlesi, menekşesi...

Kim 'dermanınım' dese, oraya koşar.

Bir de gül var ki çıkmaz sesi,

Onun derdi zaten dağları aşar...

Âh akılsız oğlan, âh... Pes et haydi...

Zindan ettin hayatını, bir mağrura...

Adın gibi biliyorsun o güzeli

Adım vurmaz, serilsen de yoluna...

Âh şaşkınım, âh...

Aşkın kıvılcımı kül eyledi seni,

Dikenlere düşürdü, gül eyledi seni...

Âh âşığım, vâh âşığım...