Aşık’tan Gayri Ne Ola

Ben, çok yorgunum…

Göründüğümden de yaşlıyım esasında.

Binlerce ruh değdi ruhuma.

Kirlendim…

Arındım…

Fakat; halen dünya üzerinde durmaktayım.

Bir tek duygu hariç,

Tükettiler tüm duygularımı.

O kalanı da kendime sakladım,

Bilmesinler diye acılarımı.

Ölüp ölmediğimi kontrol etmek için,

Kullanıyorum göz yaşlarımı.

Ben odun diyorum kendime.

Sen yansımanda ne gördüğünü.

İçiyorum ben her akşam,

Çözmek için bu kör düğümü.

Kızıp da sırtını dönme ne olur.

Yaslanacağın çınar, ansızın yok olur.

Oktay’dır dile getirir aşkını.

Aşıklar utanır da, duvara asar sazını.

Çekerim ben aşık’tan gelen,

Her cilvesini ve nazını.

Değdirmez gayrı bundan sonra bilirim,

Sözünü gözüme, akıtmaz göz yaşımı…