Aşınır İnsan

İmrenme kimseye dışardan bakıp

Hayata direnip aşınır insan

Olmadı feleği peşine takıp

Var olmak kılıcı kuşanır insan

Temiz yürekliye rahat vermezler

Kanatırlar fakat merhem sürmezler

Büyük şaka yapar, gel ki gülmezler

Latifeye bile düşünür insan

Hüzün taze tutar aşk yarasını

Arkadaş edersin kalp narasını

İyi dinle derim bak burasını

Sıyrılır kendinden boşanır insan

Sözüm yok sevipte sevilmeyene

Sevmeyi bilmeyip 'aşk' yok diyene

Her haliyle sevip benimseyene

Sarılmak yaksa da yaşanır insan