Aşırı Güneşe Maruz Kalmış İnadımın Hassas Nakaratı
kronik vahşet senaryoları kapaklandı yüzükoyun yine
çok görme
centilmenliğe en uzak ülkenin sonatı giyindiğim bu kıskançlık
farkındayım
mesafeler aşk ölçütünden ıradıkça kalem kalkıyor şaha
aydınlıkla cebelleştikçe içimin katran yanı
gözlerime mil çekiyor aynalar
ki;
yokluğunun iki katı...!
şehadetsiz varlık primleri ödendi bugün
ellerim senden yine alacaklı
kavruldukça kıbleden esen kırıkların
manifestosu yalancı safranlar boşa çıkıyor
seven yanım dilden akis kesti yine
inanmadım değil hiç
ya da inançsız
sadece seni sevmemin mecbur yanı isyanda
derde devadan geriye mavi bir ışık kaldı avucumda
hastalığa sebep antikorların yalancısıyım
oynayamıyorum işte sensiz oyuncaklarla
aklım kaçırıyor gözlerimden
sıhhı yanım tesisatını zorladıkça
yalancı senaristler beni dublörlerinle aldatıyorlar
kimse seni benden daha fazla sevemez bakamıyor ki
bıraktığın beden izin hala duruyorken
medeni cesaretimin başucunda...!
enikonu sevmenin taraçasında frapan yudumluyorum
dile değen küfürlerle karıştırıyorum sensizliğin çayını
ağlıyorum sanma
isnatsız ve karanlığa icabet iniltilerle okşuyorum
bigudi gibi saklanıyorum saçlarının kıvrımlarına
hayalden öte bir dünyanın başkentinde yaşıyorum artık
vuruyorum kendimi alkolün yalınayak/sek diyabetine
akıttığın damlaları biriktiriyorum şişelerde işte sen niyetine...!
ihmalden öte bir kaldırım sakızı kadar bulanmışım toza
ki;
taarruz halinde delişmen adımlar atıyorum uçurumlara
aşk ikazına ama yürüyorum umarsız yanımla
izmir marşıyla
sıralı voltalar pişerken tenceremde
batan gemiler gibi son bir gayretim
uyuyan ağaçlar gibi karbonluyorum havayı
sensizlik sentezi serilirken darağacıma
aklımda kalan sadece promili düşmüş
yüzündeki intihar serçesi
bir de
hayat denilen hengamenin tersi düzü belli değil penceresi...!
özleminden artan sıcak buseler biriktiriyorum şimdi
annesini kaybetmiş çocuk ağlamalarımın yamacında
gelin ağlaması gibi değil
bu sefer gidenin işi bu zoraki üveylik
bıraktığın hiç bir şey
bir daha yar olamayacak mesela
olası asal güveylik tesellisi
ehven sevebilmek tefrikaları hapı yutmuş
biçare sersefil yaşamak dönüyor çoktan seçmeli lotaryalarda
ne yapayım elimde değil
herkesi sevmek gibi bir şey değilsin işte
ve
bilmen belki de hiç bir şeyi değiştirmeyecek
ama sen bil yine de
aşırı güneşe maruz kalmış inadımın hassas nakaratı
ayyuka yamaladığım sevda tanrıçam
seni hala
ne sıradan sayabilecek kadar planktonlayabildim aklımın mazisine
ne de her hangi birini sevecek kadar gücüm var
işte adının istiflenmediği tüm cümlelere
ve
bıraktığın sensizliğe
seni unutmak kadar
hala her hangi
ve
hala sıradan biriyim...!
ToprağınSesi