Aşk Ateşinle Yanmakmış Bilemedim

ne acılar geldi geçti bu gönülden ah bir bilsen

ne dertler kanattı yüreğimi , ne dikenler battı kalbime

ama bir tanesi de sen kadar yakmadı be sevgili

aşktın hayattın nefestin sen bende

şükürdün sabırdın dilimde

ömürdün yaşama sebebiydin içimde

ne doyabildim sana ne kanabildim

çölde susuz kalmışçasına kurudum gittim sevginle

nasıl bir ayrılıktı ki bu ne sen sen oldun ne ben ben

mutluluk mu öylece lügatta var işte

en büyük mutluluklarda bile yanıyorsa yüreğinin derininde bir şeyler

ve yıllar sonra dokunduğunda aynı acıyla kavruluyorsa bu yürek

ne sen bitmişsin bende nede ben sende

yeni aşklar yeni insanlar yeni hayatlar

herkes herşey değişmişte

bin yeni bir eski edememiş bu yürekte

yarım kalan hayallere mi yanmalı

ardına baktığında bıraktığın acılara mı

söyle ya biz neye yanalım ,

başkalarıyla yaşadıklarımıza mı yoksa beraber yaşayamadıklarımıza mı

yanalım be sevgili böylece yanalım

bırakalım acımız içimizde kalsın

nasılsa kimse bilmiyor yandığımızı kavrulduğumuzu oradan oraya savrulduğumuzu

bırakalım biz alev alev yanalım

yanmadan sönmezmiş ya insan gerekirse biz yıllarca sadece biz bilerek yanalım