Aşk Başladığı Gibi Bitmez... Bu Şiir Hayale Gelmez...
Can yanmalarım çoğaldıkça bağlandıklarım
Sorgulanmaya düşman sormaya alışık
Basmaya dayanır soğuk ve ıslak taşlarım
Farkına vararak atar adımları kafası karışık
Avaz avaz şarkılar söylüyor kulağıma kadın
Tutturduğum inancı parçalarcasına dansa yatkın
Külleri temizliyor alev için bir kıvılcım
Arka bahçesinde aşkı alevlendiriyor dudaklarım
Hata kaldırmaz derken hayatım
Affet tanrım telefon kulağımda daldım
Aklımı çelmesi tavizimden sandım
Adam mı salak kadın mı yalın ayak anlayamadım
En güzel söz hoş(çakal)dı
Ayrılıkları elime yüzüme bulaştı
Bunu bilen dil başaramadı
Hayatta başarılar diledim olmadı
Sessizliğinde bir hışırtı...
Sarmalıyordu o koca dalları
Boylu boyunca üstüne düştü yaprakları
Ehil gövde umarsız göğüs göğse
Sütun bacaklardan kırılmış diz kapaklanmaları
Bayram sevinci kucaklaşmalar
Açılır kadife kutular
Eflatunlar
Pembeler
Maviler
Fulya kokulu nergisler
Eee!
Gerisini okurlar hayal etsinler
Kendinize gülümserken yakalanmayınız şair söyler...