Aşk Başladığı Gibi Bitmez... Bu Şiir Hayale Gelmez...

Can yanmalarım çoğaldıkça bağlandıklarım

Sorgulanmaya düşman sormaya alışık

Basmaya dayanır soğuk ve ıslak taşlarım

Farkına vararak atar adımları kafası karışık

Avaz avaz şarkılar söylüyor kulağıma kadın

Tutturduğum inancı parçalarcasına dansa yatkın

Külleri temizliyor alev için bir kıvılcım

Arka bahçesinde aşkı alevlendiriyor dudaklarım

Hata kaldırmaz derken hayatım

Affet tanrım telefon kulağımda daldım

Aklımı çelmesi tavizimden sandım

Adam mı salak kadın mı yalın ayak anlayamadım

En güzel söz hoş(çakal)dı

Ayrılıkları elime yüzüme bulaştı

Bunu bilen dil başaramadı

Hayatta başarılar diledim olmadı

Sessizliğinde bir hışırtı...

Sarmalıyordu o koca dalları

Boylu boyunca üstüne düştü yaprakları

Ehil gövde umarsız göğüs göğse

Sütun bacaklardan kırılmış diz kapaklanmaları

Bayram sevinci kucaklaşmalar

Açılır kadife kutular

Eflatunlar

Pembeler

Maviler

Fulya kokulu nergisler

Eee!

Gerisini okurlar hayal etsinler

Kendinize gülümserken yakalanmayınız şair söyler...