Aşk Çilesi

Ölüm uykuyla uyanıklık arasında bir yerdir.

Konak sessiz, gelen yolcuların hepsi kördür.

Çıplak iskeletlerden usulca et yüzülür de;

Burası kabir günahkârların geldiği bir köydür.

O dudaklar ki kupkuru olur yalvarmaktan.

Sunulur dünya şerbeti yerine, kâse kâse zıkkımdan.

Eziyetin bin bir türlüsünü tadar bu sefil kul.

En son içtiğim badeyi bitiremedim, günahı zinadan.

Azap ne büyük oluyormuş cehennem bahçesinde,

Yandım, dirildim ve tekrar yandım aşk közünde.

Gecesinde, gündüzünde değiştim beden mi dayanır.

Asırlar geçti bilemem sevmenin bedeli ne kadardır.

Bitmez bitmez bu kefaret daha zerresini ödedim.

Adını ezberlemiştim, bedelini beynimle ödedim.

İsmin bu kadar çileye bırakırsa beni her an,

Dayanamıyorum, Allah'ım kurtar beni bu azaptan.