Aşk Dokununca Sana

Kirpiklerin serilmiş gözlerime

İlmeklerin düğüm düğüm boğazımda

Boğazlanan her iç çekişte

Hiçlik işte sadece

Öylece kendini teslim eden rüzgara.

/İstemsiz yokoluşlar yaşamaktayım.../

Krizlerin içinde bir çıkıntı

Bir firar gözler ötesine

Gönlüne bir darbe

Her tuşta biraz daha tükenen

Bir klavye belki

Yazdıkça pasballaşan

Vurdukça gönül sahiline med cezir

Kayganlığında yaşamın

Islak birazda,

kararsız...

İm

Aramaktan yoruldun

Verim ?

Sonuçsuzdun,

Taneler cüze erişmede aciz

Sadece sineksi bir taciz

Uçmaları tokatlarla karşılanan

Ölüme kanat

Lakin uğraşana inat

Aşk mı

At onu... at....

Sevgi bir yumak oldu

Kedilere oyuncak oldu

Dönen dünya, felek mi ya

Gerçekleşecek mi rüya ?