Aşk-ı Şehir

İşte geldim her şeyin başladığı şehre

Kar var gene, hava buz gibi

Ağır adımlarla yürüdüm geçmişe doğru

Oturdum seni ilk kez gördüğüm sıraya

Yanı başımdaydın sanki sarı kazağınla

Dayanamadım çıktım dışarı

23 numaraya bindim duraktan

Ayaklarım indirdi beni sizin yurdun orda

Oturuyorduk yurdun önünde titreye titreye

Bizi baş başa bıraktım köşedeki merdivenlere geldim.

Ağır ağır indim karanlıktaki aşıkları rahatsız etmemek için.

Sonra hızlandım,koşmaya başladım delicesine

Batı yakası artık yok ama

Tahmin et hangi şarkı çalıyor kulaklarımda

Adalardayım şimdi saat geç

El ele aşıklar var sokaklarda sadece

Ve soruyorlar bana sokaklar,

Dalları buz tutmuş ağaçlar, vitrinler, heykeller.

İnanmayan gözlerle bana bakıyor sanki bütün şehir

Ayakta duramıyorum artık dizlerimin üstüne çöküyorum.

Çöküyorum ama kaldırımlar bile izin vermiyor..

Banklara bakıyorum, elimi uzatıyorum

Sırtlarını dönüyorlar bana, tıpkı çarşıdaki simitçi, evin oradaki cd 'ci ,Yıldızdaki tantunici gibi..

Vücuda giren bir mikrop gibi kusmak istiyor

beni bu şehir.

Artık kar yağmıyor,tramvay zilini çalmıyor.

Simitçi çocuk bağırmıyor.

Doktorlardaki vitrinler kapanmaya başladı teker teker.

Üstüme üstüme geliyor aşk-ı şehir

Sokaklarında adam olduğum şehir.

İstemiyor beni tek başıma,

Olsun varsın artık biliyorum

Bu şehir de biz olmadan eskisi gibi değil.

Anılarımızı sakladığımız bir sandık gibi artık..

Bazen yüzümüzü güldürecek, bazen içimizi acıtacak anılarla dolu.

Unutulmayacak...

Bir daha yaşanamayacak anılarla...

Hoşça kal Aşk-ı şehir...