Aşk İbadeti

Kara bir koridordu dünya

ışıksız,pis,köhne

sağa sola çarpıp

dizlerimi kanattığım

ellerinden tutup uzağa fırlatıldığım

ışığını yitirmiş bir yıldızken gökyüzü

parmaklarının ucunda güneşi yaktın sen

içimi ısıttın

gün doğdurdun üzerime

bundan böyle

ömrümün hudutu

senin

nefes aldığın sokaklarla çevrilir

hayat artık bana senin gözlerinden ibarettir

ey sevgili,ey göz nuru

bu sakız damlası

badem karası gözlerin

benim kuru ömrümün şerbetidir

ruhumun yeşil bulutları

aramızdaki aşk diye filizlenen tohuma

daha kaç avuç yağmur taşır

bu sızı nedir,bu düş nedir

aşk'ı ibadet edinene ne denir

öğreniyorum.....

içimdeki bu karanfil kokulu reyhan hal

yüzümdeki gül kokusu bu gülücük

senin ruhundan bir nurdur

mabedimdeki bu aşk ibadeti kaç rekat daha sürer bilmiyorum....