Aşk İşçisi

Durmadan yürüyorum

Mevsimlerden yaz

Seni benim kadar sevenin yoktur

Yalnızım yani bu tozlu yollarda

İsmine gerek yok sesini duysam yeter

Ne var ki ne ses var ne seda

Ama üzülmemem lazım

Aşkımın mükafatı olan ter

Şu an kalbimin tam üzerinde

Yavaş yavaş yoruluyorum

Artık günler bana yıl

Gözyaşım terime karışmış

Ve her aşk işçisinin mutlu sonu gibi

Vücudum intihar sularında

Azgın dalgalara boyun eğiyor