Aşk Islatsın Kirpiklerini
Farklı bir yüreğin sevecen sarnıçlarında konukla beni
Ufuk çizgileriyle donat seven yüreğimin kafeslerini
Takma, ne sözün ülkesini, ne de gözyaşının zerresini
Dünlerini geri getirmez anılar, yıpratmasın acılar seni
Yarın hep olacak unutma, kır paslanmış tüm saatlerini
Aşk ki, eninde sonunda ıslatacak kurumuş kirpiklerini.
Fırtınalar patlasın içinin öfkeli dalgalarında
Sal perçemlerini yüzüne, uzan yeni baharlara
Uzandığın dallarda sevdanın çiçekleri açacaksa
Yeşil bahar sevinçleri istifle yüreğine şarkılarla
Nefesinle ısıt kanat çırpan tüm güvercinleri aşkla
Dilin sevdayı, yüreğin yaşamı taşısın inatla
Diren gülüm yüreğindeki anlamsız acılara.
Sorgula kara gecelerini, dileklerinin ışıklı sokaklarında
İlk yaz sevinçlerimi, yeşil yapraklarımı aşkla avuçla
Kır özlemin paslı tetiklerini, şiir ol dilindeki şarkılarla
Dünsüz yaşanmışlıkların mavilerini çağır halaylarla
Aşk denen gizemin kollarındayız gülüm, tutkularla.
Bir öpüş ol dudağımda, gülüşlerin olsun yaşanası iklimim
Nice savaşlara hazırlanayım, istersen sen ol benim cengim
Eşsiz bir gül'ce gülümse ellerimde, bilirim yoktur dengin
Sen benim sultanım, sen evrene ektiğim en güzel çiçeksin
Senin ellerinde, senin yüreğinde istersen ölümler gelsin.
Bu şiirin hikayesi:
Yaşam korkuları sürdüğümüz bekleyiş odalarında çiçekli bir zemheridir aşk. Sevdanın kuyruklu yıldızlarına tutunarak derya yalnızlığımıza yolculuk ederken, kapılar aralarız uçurum düşlerimize. Sözlerimizin sisli kanatlarıyla şarkılar söyleriz yine de yürekten, yaşama ve yaşamaya dair sevgiyle...