Aşk Kimliksiz Kaldi

Zamansız bir cümle düşüverdi

Titreyen dudaklarından kadının

Söylenecek söz kalmamıştı artık

Saklandı akşamın bütün sesleri kuytu köşelere

Bir kayık sallanarak geçti gecenin içinden

Sarhoş mısralar yola çıkmıştı çoktan

Dokundu adam elleriyle denize

Sustu

Geceye yürüyordu saatler

Üşüyen sorular geldi aklına

Sabah öyle uzaktı ki

Ve öyle uzaktı ki yıldızlar

Korkuyla karışık bir telaş kapladı her yanını

Zamansız bir cümle düşüverdi

Güllerin üzerine

Aşk kimliksiz kaldı

Tam da mayısı giyiniyordu ağaçlar

Anlamını bulduğunu sanmıştı adam hayatının

Yanılmıştı

Anlamsızca seyretti önünden geçip gidenleri

Elleriyle dokundu yüzüne

Soğuktu