Aşk Nefes Almaktan Arta Kalandır

ve şimdi senin adına sevgilim

suretimde gezdirdiğin o gülü

.................şah damarından kestim...

ne seyrek görünüyorum

kanlar arasında....

değil mi ?

gözlerinin vaadettiği huzur yok !

alnımda pankart gibi adın

aynaya ezberden bakmamın anlamı yok !

sırf tetiği sen çek diye

tertemiz ellerimi sana uzatıyorum

.......sana teslimim..........

taze gül yaprakları dökülüyor dilinden

kurşun yerine

......pespembe tenim............

herkes bilir

"aşk nefes almaktan arta kalandır"

......kalanla yetiniyorum.....

.........tembihliyim.....

bağışla!

denizin geceye aşık olduğu kadar

aşığım yıldızlara

ve farkında değil yakamoz

sabahlara dek ağladığıma...

yanımda olsaydın

uzanırdım gölgenin yanına

anlamak için her şeyi

birbirine benzer rüyalar görürdüm kollarında

gördüğüm her şeyi

aşk sanarak

nasıl hayaller yaratırdım yarına...

........nasıl ?.........

oysa,

gözlerden uzak bir temmuz akşamında

yalnızlığı küstürmüştük yatağımızda

uykuların sonlarında hep aşk kıyısı...

yastığımızda düş tozları...

son akşamımızda

yağan yağmur gelir hep aklıma...

hani sırılsıklam düştün ya yanıma..

dudaklarında tütün kokusu

ne kadar kutsaldın sevdama...

ne kadar ?

şimdi nerede bir gül koksa

ya da

bir şiir okunsa irkilirim...

sorsalar halimi

nasılsın diye ?

yağmurdan kalbi tutuşmuş leyla gibiyim..

..................leyla gibiyim.....

şiirlerimin yürek sesi Birsu Canyol'a teşekkürler...