Aşk Olması İçin

Işıl ışıl parlıyordu gözleri

ama bana hep

bir zindan penceresinden bakar gibiydi...

ne zaman kalemi elime alsam

içimde ona beslediğim duygular

kağıda düşmek istemez,

çünkü hepsi

sıkışmış bir çekmece misali,

sanki her an

şu yalnız ülkemde

ihtilal olacakmış gibi,

bir sobada

yakılmaktan korkuyor hepsi...

Gözlerine bakmaya cesaret edemedim,

onun yanında olmak bile

ayrı bir şiir...

sanki hiç sevmemişti birisini

belki de öyleydi,

beni sevme ihtimali zaten

kara gözlerindeki koyuluk kadar net...

sizler ne sayarsanız sayın

ben aşktan böyle zevk alırım...

?aşk olması için

onun da beni sevmesi gereklimi...?

Adını duyduğumda,

üç-buçuk atan bir hasret

ya da onu sevenleri

içten yıkan bir medeniyet...

ve Anadolu'nun

en güzel yerlerinden almışken

kavruk tenini,

nasıl sora bilirdim

elleri topraktayken,

sevdiğimi...