Aşk Sesi

Kısır bir döngü gibiydi yaşamak

Yıldızlar parmaklarımın ucundayken

Arkama bile dönüp bakmadan yol aldığım rüzgârlar

Şiirlere nefes olmuş hayatlar

Ve daha nicesi

Uçsuz bucaksız bir rüyaydı sanki

Işıklar içinde yapayalnız

Ve büsbütün zavallı bir adam gibi

Karanlıklar ortasında kaldığım

Ardından güneş doğmayan gecelerin

Binlercesi

Bu kadar zor muydu yağmurda koşmak

Paçalarımdan korku akmıyorken

Çamura bulanan hayallerim

Bir dua ile paklanabilir miydi

Yoluna girerdi belki

Değiştirseydi eğer kaderimi

'Tanrım, bana yardım et!'

Cümlesi

Sesi bile yetiyor

Boş sokaklarda kalabalık olmaya

Ah, ne güzel şeydir o şimdi

Tam da sonbaharın son demlerindeyken

Ruhuma gündüz gibi gelen

'Aşk' hecesi...