Aşk Şiirde Öldü

buz kırıldı!

çürümesin diye içine koyduğum aşk,

çırılçıplak kaldı..

çıplak haliyle ayrılığa görününce utandı

gitti uzaklara,çok uzaklara

kimsenin bulamayacağı bir yere saklandı..

çok aradılar aşkı,çok çabaladılar

bana inanmadılar

ama kimsede getirip tekrar kalbime koyamadı

vicdanım firar etti

insafım mahkum oldu anılara

ne kalpler ezdim ayağımın altında..

uyusam rüyama kabus oldu

kalkıp dolaşsam;

rüzgarla tüm bedenime dolandı durdu!

herkes sıcak buselerde terlerken,

benim umutlarım ayazlarda dondu!

kapattım bende aşkın kepenklerini

tekrar açmak isteyenlerin,

kırdım parmaklarını,ellerini..

yağmur bekledim onca saat sokakta

tek damla yere düşmedi

yıkayamadım gönlümü gönlümce

anılarım beni hiç terk etmedi

sanki onlar bana aşıktı

acaba anılarımda mı aşka inanmıştı!..

sigaranın dumanı kaçtı gözüme

ağlamamla birleşti

ay çıktı gökyüzüne

karanlıkla birleşti

yağmur düştü yere

topraklarla birleşti

sen girdin gönlüme

sevdam ayrılıkla eşleşti

oysa ki,

seni ellerim kadar benimsemiş,

aldığım nefes kadar istemiştim..

buz kırıldı!

donsun,bizden uzak olsun dediğim ayrılık ısındı

geldi aşkın üzerine eridi

aşk kendini gösteremedi

ezildi!

kolu kanadı kırık,tenha bir köşede can verdi..

DEMODERN!..