Aşk Siyahtır Aslında - IV

Esip geçiyor bu kör saatte

kokunu getirmeyen rüzgâr yanımdan

yelkeni yırtılmış tekne gibiyim

öylece duruyorum kıpırdamadan

?Tek saniye ilerlemiyor zaman?

yağmur en tatlı buse

usulca yanaklarıma konan

hüznün otağı zihnim

ilerliyor sisler altından

?Ah! Yâr, ölmeden son bir kez sesine dokunsam?

lisan-ı halim tarifsiz bu gece

ömrümün son demi acıdan talan

can kesiği mahzun yüreğim

düşlerim eskisinden daha kırılgan

?Yokluğunda yarımım,tamamlanamam ?

sessizlik kuşları yorgun pervane

kanat kanat dudaklarıma ram

kırk kilit altında adımlarım

zerre kanım akmıyor damarlarımdan

?Gök yarıldı yarılacak sus orucumdan ?

acı çöreklenmiş sinsice

kedere teslim bende hüsnü zan

yine firari gülüşlerim

tunçtan gözyaşlarım dökülür yuvalarından

?Ah! Yâr, ölmeden son bir kez yine sarılsam?

gündüze dönerken damlarda gece

odam bana benzemiş darmadağın

bitap düşmüş ellerim

sayfalar dolusu yok ayazından

?Oysa eskiden terennüm ederek geçerdi martılar mısralarımdan?

tek satırlık saltanatım vardı

mührünü açamadığım dudaklarında

döksem kederimi umman almazdı

suretim yansımaz sırlı camlardan.