Aşk Tat/lı Ot/acı

Hiç mi hiç

Kimseler bilmezdi

Kalbim

Hem usul usul

Hem gürül gürül

Hep ağlar, hep kanardı.

Ne düşman dan

Nede zalım mavzerden değil haaa!

Dost işi

"Aşk mermileri"nden delik deşik

Çıra gibi ya/nar

Ya/nar/dı..

Yine de;

O arsız

Mavi umudumu

Hiç yitirmediğim için ben

Çıka geldin sen,

Bir şifa/cı

Bir baş tacı gibi,

O masal diyarından hayatıma,

Kanserleşmiş aşk edebiyatıma !

Ve

Diabetik yaralarımdan

Başladın ya beni sevmeye,

Yıllardır

Hem şıpıl şıpıl

Hem de çığlık çığlık akan

Kan/ım sustu !

İşte o dem,

Tam da o dem,

"Şimdi hazırsın işte" dedim

Yara(ma)lı kalbime,

"Şimdi hazırsın;

Hiç kan/a/mamış gibi iyileşmeye"

Ne kaldıysa, giden ömrümüzden geriye

"iki bedenin ateşi"yle

Aşk/la/şıp

Gün/eşleş/meye !

25:02:2017