Aşk!!! Tellerinde Kalbim Kaldı...

Yokluğun,

Ne acı veriyor bana, bilemezsin...

Hüzün bulutları sarıveriyor kentimi sen gelmeyeli

Çok yalnızım.

Yalnızlık şarkılarının şakağında asılı kalmışım

Kemirir ruhumu yanık ezberler,

Ben senin adına ne şiirler yazmışım...

Söyleyemiyorum belki ama

Özledim seni,

Yüreğimden bir kuş uçurdum kanadında sevda işlemeli

Ne vakit konarsa pencerene bende bir ümit daha yeşerecek...

Alışmak, sana alışmak

Her an seni yaşamak

Her tümcenin yitikliğinde anlamak seni

Ya da anlamlara yüklemek serseri gözlerini

Çok zor sensiz olmak

Her çıkmaz sokakta sana kavuşma umudu taşımak belki de

Hayat işte yenileceğini bile bile

Kahretsin yolumu bulamıyorum

Karanlıklar içinde zifirleşiyorum

Yönünü şaşırmış bir kuş misali

Aşk tellerinde bende can çekişiyorum

Kopamadım zaten

Bırakamadı seni yüreğim

Yanılgıya düşeceğimi bile bile haktan seni diledim

Sadece sana bakmak istedi bu gözlerim

Karanlığına gömüldü yüreğim

Ellerimde papatyalar senin için fallardan medet bekledim

Suçlu muydu hislerim?

Sevmemeli miydi yoksa?

Şu zavallı kalbim!!!

Ne olur , bırak!!!

Yalandan da olsa

Benim olduğunu bileyim

Sevdiğim.

Yarına umut ekmeliyim,

Suya yazmalıyım hasretimi

Belki olurda bir gün yeniden seversin beni.

Fırtınalar kopuyor yüreğimde

Deli fırtınalar.

Sen yoksun diye yönünü şaşırdı bulutlar

Baksana

Yağmur gözyaşlarıma inat

Yağmıyor artık!!!

Sular ise sessiz...

(songül ablama teşekkür ederim desteği için)