Aşk Tohumu

sevda bahçelerimde,

bir tohum düştü toprağa...

yüzüm yeşerdi önce,

gamzelerim yeşillenip gül/ü verdi

yüreğim kanatlarını çevirip gün ışığına

sessizce kafesinden uçuverdi...

bir tohum düştü toprağıma...

tam da,

canım acıya boyarken rengimi, içimdeki sonbaharda

saçların, tutup ellerimi

o son fırça darbesini sevdalayıp, dokundu tenime

ve rengime sevda,

mevsimlerime nefesin bulaştı hafifçe...

karanlık hüzün nöbetlerime

sen usul usul doğarken

düşündüm...

yüzün annenden mi kalma

yoksa dolunaydan mı miras

ben aydınlığı bu kadar huzurlu bilmezdim oysa

aksine korkardım biraz...

sevda bahçelerimde,

bir tohum düştü toprağıma

solmaya yüz tuttuğum an

yeşerdim avaz avaz...