Aşk Uğruna Anıyorum Yıldönümünü
Yoksun diyerek andı sevğisini sensiz
Üşüştü yapraklar bahar geçti sessiz
Düşlerinde senden eksik senden fazla
Ne varsa yaşadı umutlarınızı çaresiz
Bestelerinde seni söyledi bizlere
Kusur aramadı sana olan aşkında
Sarılışında baka kaldık ardında
Yollar götürdü isimsiz zamanlara
Her filmden her yemekte ve her günde
Vakitsiz heran andı sana olan aşkını
Açtı ellerini semaya haykıra haykıra
Seni andı bütün insanların ortasında
Sensiz neylim dedi dost bizlere
Kırdı bütün kalemleri boyundan uzun
Dizelere yazdı sevinçlerini geceden
Ufukta aldı yerini her günden biriydi
Dönüşünü bekledi çaresizliğinden
Dünden bugüne taşıdı düşlerinde
Kimi zaman adam gibi sohbetleri
Kimi zaman suskunluğunda yaşadı
Sana olan aşkından yaktı kendini
Hatıralarını yakıyordu bir bir zamana
Unutmadı bütün zamanlarda aşkını
Bir günden bir güne gitti sevgisi
Adımlarını hep hızlı sürdü umutlarıyla
Sarhoş bir adam gibi sustu insanlara
Aylak bir cocuk dokundu dostumuza
Dostumuz ağladı adak yokuşunda
Günler yıllar geçti o günden bu güne
Yaşlandı hüzünleri daha sık gecelere
Dokundu yüreğime gözlerime ah be
Aşk bu olmalıydı yakıp giden küllere
03.09.96kışında ölümünün yıl dönümünü
Dolu gözlerle anıyorum sevgili dostumu
Aşk ugruna anıyorum adam gibi dostumu...