Aşk Ve Yalnızlık

Ve aşkın sabahı, baharın ilk rüzgarı

Açık göğsümde çarpan heyecan nefesin

Başlıyor sinemalı, deniz kenarı gezmeleri

Birbirimize yakıştırdığımız aşk isimleri

Aşkımdan başlayıp ölürüm sözüne değene kadar

Ve birbirimizi düşünmekten bıkmadığımız geceler

Gecenin tenhasında sessizce hayalinle

Konuşur dururdu düşlerim

Gözlerime seni yazan besteler

Yüzü yıldızlı, ay aydınlık geceler

Avucumuza alıp sıktığımız yıldızlar

Ve ardından sabah güneşinin yansımalarında

Öpüşmelerimiz....

Ne de tutkuluydu bizim aşık gözlerimiz

Simitle yudumladığımız çay koskusu kadar sıcak ve buğulu

Süslü cadelerde loş ışıkların saçlarına vurması kadar hoş

Gözlerinin yaramaz cilvesi kadar şımarık bir aşktı yangınımız

Sana yazdığım gece sayfalrındaki yıldızlar birer birer kayıyordu

Akş camı kırılıyor,

Yavaş yavaş parmak uclarımızı kanatıyor

Duygularımız, yüzümüz eşsiz acıya bürünüyordu

Kurduğumuz düşler yıkılıyordu sinsice

Aşk senden yana ihanet prangasına düştü

Yuvasız güvercin kanatların da şimdi

Sevdamız hangi dar ağacında idama mahkum olur

İşte bu bizim dediğimiz şarkı

Kim bilir hangi sarhoşun dudaklarında çıldırır

Çektiğimiz siyah beyaz resimleri

Yakıp küllerini dağlara savurdum

Tanrı ya mahsus, yalnızlığı

Gözlerime çizdim. ki nasıl bir yalnızlık o

Bahar sonu yere düşen kuru yaprak gibi

Rüzgarla dağılan kırıntılı yalnızlık

Artan sigara dumanın da kaybolan

Deli çoban gibi sokakta yürüyen

Yüreğini cızlatan yakıcı yalnızlık

Sendemi çıktın hayırsızlar tahtına

Sendemi alışık çaresizliğe koyuyorsun

Bir de sen gidiyorsun demek

Bir de sen bir de sen

Kudurmuş yalnızlığım, ne çok özlemiş

Yüzümü sahte tebessümlerle dolduracak kadar

Gözlerimi kedi kıvrımkıvrımlığınca ağlatacak kadar

Elleri bedenimi delice titretecek kadar

Aşk ve yalnızlık ardı ardına gelen yumruklarca sersem

Aşk ve yalnızlık çıldırmış deniz dalgalarınca bogucu

Aşk ve yalnızlık sırrı çözülemeyen

İki kilitli sandıktan ibaret.