Aşk Yaşamaya Değer
Her şey karanlık ve anlamsız
Bomboş başıboş dolaşırım sensiz
Neden her gece birer ikişer
Kayar bu yıldızlar
Kusurumu bağışla
Neden sevdim seni sanki
Neden böyledir dünya
Kendimi mi avutuyorum acaba?
El alem taşlara ağaçlara yazıyor sevdiğinin ismini
Bense yüreğime kazıdım
İsminin tek,tek harflerini
Her bana ne deyişin omuz silkişin
Kırbaç gibi şaklıyor çıplak vücudum da
Ne çıkar böyle yapınca
Bitecek mi? Sanıyorsun
Usanacağım mı seni sevmekten
Ne garip...
Yaşam anlamsızlaştı birden
Ümitler çırpınıyor birer,birer
Yüreğim duracakmış gibi sessiz
Renksiz duvarı andırıyor suratım
Anlamsız bakışlarla yüklü gözlerim
Üzdüm mü acaba seni?
Bir dengesizlik var,varda
Bir türlü çözemiyorum
Atsam mı bir yerlerdeki uçurumdan kendimi
Çözüm bunu?
Ben miyim tüm bu dengesizliğin nedeni?
Umut,ummak,umursamak
Bitecek,bitiyor,bitti
Yok,yok artık gelecek
Sende yoksun o geleceğin içinde
Üzdüm mü acaba seni?
Dün seni öyle gördüm
Başın iki elinin arasında
Yüreğim burkuluverdi
Lanetler yağdırıyorum, lanet halime
Dışarıda olmak her şeydir içerdeki insan için
Al, al tüm özgürlüğümü
Düşüncelerimi,yüreğimi de al
Bir ayaklarım kalsın eve götürsün yeter beni
Nafile....
Darağacında sallanırken görüyorum kendimi
Oysa benim ve senin görmek yaşamak istediğin dünya değildi
Herkesin yaşamak istediği bir dünyaydı hayalim
Tadına varamadım yaşamın
El alem neyine bayılır ki
Trenin acıklı düdüğü ayrılıkları körüklercesine
Daha bir uzun çalıyor bugün
Ne garip...
Ağlayarak uyanıyorum
Kırmızı çiçekler arasında seni taşıyorum sanki
Hiç gelen olmamış
Bir ben varım,yalanmış tüm sevgiler
Başka yok,yokmuş iste sevenin
Tüm aşk tanrıları toplanmış
Seni sorguya çekiyorlar
Neden seni seveni sevmedin
Yazık değil mi diyorlar
Kudurgan dalgaların gemilere soluklanıp, soluklanıp çarpması gibi
Lime, lime,lokma, lokma etmek istiyorlar seni
Diz çöküp yalvarıyorum onlara
Onlara diyorum ki
O değil suçlu
Benim,benim aşkım yalan
Yalan olur mu hiç sensizlikle kavruluyor oysa bu yürek
Ama olsun öyle diyorum işte
Vahşi kuşlar gibi
Parçalamak istiyorlar beni
Ha bire gagalayıp duruyorlar
Sonra bırakıyorlar oracıkta
Yalanlarınla baş başa kal der gibi
Ya birde, sen çekip gidersen
Ve düşlüyorum yine
Sen gelip ellerinle okşuyorsun
Uzanıp tutuyorum parmaklarından
Nefesin gibi yumuşak ve sıcak
Yeni doğan bebekler gibi çığırtkan olup
Senin adını çağıracağım anne yerine
Senin tadına sevgine doyabilecekmişim gibi
Umursamazca bakıyorlar
Unutur elbet diye
Baharda açan portakal çiçeğine
Üşüşen arılar gibi
Çevrene doluşmuşlar
Herkes bir şeyler istiyor senden
Bense sevgimi verdim
Kalsın istemiyorum da senden
Utançla çığlık arası
Ne garip umursamıyorum artık
Sen olmayacaksın gibi
Tadı tuzu kalmıyor hiçbir şeyin
Yalnızca eskiden kalan bir anı gibi
Bazen yüreğimde acı
Bazense gözlerimde yaş olup damlıyorsun işte
Baharda taşan ırmaklar yatağına geri dönmüş bile
Ama taşkınlığının izleri hala silinmemiş
İnsan önce birçok şeyi silinmiş ve unutulmuş zannediyor
Oysa öyle değil sadece örtüler altında
Görmek isterse görebiliyor insan
Her yaranın izi kaldığı gibi
Senin yaran, taptaze oysa
Henüz kapanacak gibi de değil
Nasıl kapansın ki
İlacı sen olursan....