Aşk Yorgunu

Kaç kez aşk yorgunu oldu ödünç bedenimdeki ruhum

Kah ben bastım mayına gönül bahçelerinde,kah sevdiklerim

Yaralandım,kabuk bağladım sevda savaşlarında

Ayrılık sonralarında yalnızlık sardı benliğimi ,

Sabahı gelmek bilmeyen gecelerde.

Küçük bir çocuğun kötü bir rüyadan uyanması gibi

Sıçratıyordu beni gündüz uykularımdaki kabuslarım

Terk ediyordu beni sevdiklerim bir bir

Uzay mekiğinin atmosferden ayrılışında

Kendinden parçaları bıraktığı gibi

Her uyanışım bir umuttu

Bu sadece bir rüyaymış diyerek mutlu hayatıma dönmek için

Oysa ki bilmeliydim artık rüyalarımla hayatım bundan sonra hep aynı biçim.

Hiç mi eski Türk filimlerindeki mutlu son yoktur sevda yolculuklarında

Kız ve erkek koşup sarılmalı birbirine uçsuz bucaksız kumsallarda

Ve son yazmalı perdede her şeye son derde,üzüntüye,kedere,ihanete

Mutlu olmalı herkes hayat sahnesinde kalbinde sevinç ,gözünde bir damla sevinç gözyaşıyla.