Aşk Ziya

bu yolculuğa senin için çıkarım bıyığım sakalım olur

aynalı konsollar güzeldir onları sev

uzun olsun isterim kompartımanları besleyen şarkı

bilsinler ki maviyi çok özlüyorsun

bende öyle yapıyorum şimdi pencereler inik perdeler çekik

mısır tarlasını geçiyorum buğday tarlasını da onu da onuda

eller gökler yankılar selviler nehirler gülen yamaçlar

nefesinle selamlıyorum hepsini

gülüşüne kapanıp yetiniyorum

ama yetmiyor uzun uzadı harfler kurcalıyor aklımı

uyuyabilsem ya hiç bir şey düşünmeden

hayalimde kısalan etek boyunu

omuzunu dişleyen ayı

sana sarılınca verilmiş dünyayı ödül bilsem

kalbime sözüm geçmiyor oldu olası kendince çarpma

yorgunluk sızısı uyur gezer harflerle garip melodiler

hasretinin çelik sesiyle düşer raylara

açılır mor düşleri aklımın

karanlık bir tünelde değer dudaklarıma

değer de örtmez üstümü gecenin körü

açsan şimdi kapıyı açsan

açsan şaşırsam sarılsam sırılsıklam boynuna

uyuyabilir miyim bilmiyorum

azalmayan yolların aşk ziyasından

seni seyrediyorum.