Aşka Kan-ma-mak

bağrına ateş düşürmüş canan

hasretiyle yakmış, bendi yıkılmış tahammülün

hakikatte yalan eylemiş nar-ı ateşi

aşkın alevine yokmuş dermanı suyun

gönül, zafer-i mükafatı yanmakta görmüş

tükenmezmiş kaynağı çırpıntıyla atan kanlı gönlün

felek dönmüş, gündüzleri gece bilmiş can

tüm ruhuyla baksa ne çıkar, aynanın tersi olmuş gördüğün

rüya'nın kalbi hüsn ü aşk dilenirken mavi'den

avuçları boş kalmış, taşsa da yağmuru göğün

gül bahçesinden bir diken koparmış canan

batmış ellerine canın, kanamış tüm renkleri sevda gülünün...

09.12.09