Aşka Nazır

İsmine bir yemin verdim ilmek attım çeliğe özüne düğümlendim

İçinden geçtim martıların ağlayan su maviliğinde

Geceleri ay ışığında gökyüzü yaktım saçlarında

Omuzlarımda kuşlarla uyudum yorgun ürkek tedirgin

Senden sonra kapattım penceremi sanrıya

Senden önce açtım ruhumu tanrıya ve sana vecd"im

Senle ıslah ettim ölümü sensiz biterken gün

Anla işte sendin anatomisi bir ömrün

İsmine bir ağaç diktim düşlerimin ormanında

Kirpiklerinde bir kitap bir kibrit bir bir gece

Su içirdim karıncalara cehennem burçlarında

Ateşten güller büyüttüm kızıl akşamlarda gün devrilirken

Yokluğun gayrimeşru' bu yüzden yüzünün küllenen nüvesini öptüm

İsmine bir kurban verdim kendimi verdim sana erdim

Derviştim döne döne çekimine göğe çıkan labirenttim

Aşk bildim seni bildim baktığım her zerrede seni gördüm ben sendim

Suda donan gözlerimdin çözülen her dokunuşta içime akan nehirdin

İsmini bir şiire verdim

Tanımsız ağrılarım vururken tan vakti

Ürpertilerle uyandım ruhundaki yansımalara

Okundum Yusuf suresinde düşlerine yedi yıl kıtlık

Yedi yıl hasrettim yedi yıl artı bin yıl Züleyha

Zamanın kırılan sarkacında asılı kalan araftım

Bir gamzelik gülüşüne bağladım cenneti

Ben senin alın yazına şerh

Kutsal bir vahi gibi meäline zerktim

CC_