Aşka Uzanan Eller

Zaman, mekansız çığlıkların ayazında donuyor

Taş kaldırımların bakışlara kırgın ağlamaları savruluyor yalnızlığımda

Arkandan bağırıyor cılız, aciz bir ses...

Duymuyor musun?

Karanlığın tamda orta yerinde üşüyorum sana

Özlemlerime rengarenk baharların toz tutmuş anıları ilişiyor...

Eskimiş düşlerin filmi oynuyor zihnimin sinemasında

Geçmişe sövüyorum isyan tonunda

Çünkü

Düşleniyor,

özleniyorsun...

Soğumaya yüz tutmuş aşka, sıcaklığını yitirmiş dizeler

Hıçkıra hıçkıra anlamını taşıyamadığı satırlara ağlıyor...

Düne özlem var..

Çekilenlere sitem..

Kavuşamamaya isyan..

Kim bilir şimdi nerede, hangi yüreğin baştacısın..

İç geçiriyorum sana..

Biraz da içerliyorum..

Yoksun..

Sana olan yoksulluğumun hesabı denkleşmiyor

Hep eksik..

Hep sensiz..

Hep ..

...

Bu aşkın borcunu kalbimde taşıyorum yar ..

Vebali son vedamızın buruk iç çekişlerinde

Sensizliğin ertesinde;

Özlemlerin acı tadındasın..

Yalnızlığın çığlık çığlık ağlamalarında..

Yarası kanayan bütün efsane aşkların efsunundasın..

...

Aklımı başımdan alan kokunu özlüyorum...

Özlüyorum işte...

Ergen çocuklara umut aşılayan masallar anlatıyorum

Gizli kahramanları sen ve ben ...

Perdenin önünde insanlara gülümseyen oyuncu gibiyim

Yaralarım sır,

ağlamalarım içten,

Özlemlerim sessiz...

Ulaşılmak istenen gönül seninki olunca,

Çareler kanatlanmış diyarların bağrına göçmüş meğer

Ufka bakıp seni düşlememden anlaşılıyor..

Ey yar!

Çaresizliğimin sonu yok...

Seni düşlemenin sonu yok...

Ya sana kavuşmanın?

____________________________

Not : "Hiç bir aşk ulaşmak için verilen gayretten daha güzel değil.

Aşka kavuşmak, zor bir savaşı kazanmış olmak gibi... ve ben

Yenildim."