Aşka Zaman Düşümleri

Yalnızlığın hüznünü taşıyor sonbahar

Savruluyor rüzgârda sararmış yapraklar

Aldanma gençliğine dercesine

Elini beline bağlamış bir nine,

Sokaklar gibi eski entarisiyle,

Geçerken önümden aheste,

Yaşlılık beline vurmuş ağrıyor

Destek olsun diye ibrişim kuşak bağlıyor

Gözleri gülümsüyor son feriyle

?'Evlat' diyor ince tiz titreyen sesiyle

İniyorum sokaktan aşağı

Sabahın seherinde

Biraz yürümeye düşlerimde / gezmeye

Temiz havayı çekiyorum ciğerlerime

Şükrediyorum Rabbime

Sağlığım yerinde diye

Karaçalı çeşmesi kaç aşkın çilesi

Onları yaşar gibi bakıyorum

İki yudum buz gibi sudan içip

Âşıklarını içime sindiriyorum

Dışarıda soğuk, sokaklar sessiz

Kimsecikler uyanmamış sanki

Bir kuşlar cıvıldamakta

Ağaç dallarında aheste

Selamlıyorlar bu adamı sevgiyle

Atıyorum kendimi

Cami karşısındaki çay evine

Selam verip geçiyorum usulca içeriye

Bir bardak çay istiyorum çaycıdan

Sabahın keyfinde ben, televizyonda haberler

İçiyorum sıcacık çayı

İçim ısınıyor, tatlı bir huzur geliyor

İnsanın ne de çok sebebi var

Şükretmesi için hayatın geçen sellerinde

Paran kadar içersin olmasa geçer gidersin

Biliyorum...

Arşınlamaya sokakları yetmiyor derman

Yine de şükrediyorum halime

Yanaşıyorum kalorifer peteğine

Düşünüyorum...

Evsiz, barksız belki de sobasız evleri

Isınırken şükrediyorum yine Rabbime..