Aşkımdan Kalanlar

Yine sabahları sana uyanıyorum

Yine gözlerine bakar gibi ağlıyorum

Derinlerde arıyorum seni

Dönersin diye gözlerimi kapatmıyorum

Benimle mutlu olduğunu anlarsın belkide

Ya da anlamsızca mutlu olmak için gidersin uzaklara

Bende bıraktıklarını hatırlıyormusun

Hani hep gülen yüzüm vardı ya

Gülmek istiyor ama yüreğim izin vermiyor

Hani hep seven bir kalbim vardı ya

Saplanan hançer saevmesine engel oluyor

Hani özgür yaşamayı seven bir ruhum vardı ya

Boynuna taktığın tasma yüzünden senden uzaklaşamıyor

Hani mutluyum diyen bir ben vardı ya

Sen gittin artık ağlıyor

Hani bana geldiğinde güneşin parlaklığı vardı ya

Sen gittin güneş artık doğmuyor

Peki bende kalan bir sen yok musun

İçin rahat olsun kuşum

Benden çıkmayacak bir sen var içimde

Sendeki enerji, heyecan dolu gülüşü unutamam

Sadece hayalini kurarak öpüştüğümüz geceleri unutamam

Sana zarar vermeden dokunmak istediğim geceleri unutamam

Gözlerimi açtığım sabahlarda yanımda olduğunu unutamam

Seninle sabaha kadar oturmak isteyip gözlerimi açık tutamadığım geceler

Hani ikizlerimiz olsun diye hayalimiz vardı ya

Seninle kurduğumuz hayalleri unutamam

Şimdi beni mahkum ettiğin yanlız geceler var

Sensiz uyanmam gereken sabahlar

Tek başıma kurmam gereken hayaller var

Belki de hiç bir zaman alamayacağımız villanın bahçesini hayal ederim

Ya da bir teras katını

Nerede sensizken gözlerimi sonsuza dek kapatırım

Artık hayallerimde karanlık var

Beni bırakıp gidişini görmek istemediğim karanlık

Zifiri olup kaybolmak var artık

Ayrılmam deyip kendini unutturmak

Heyecan dolu saatlerde ruhsuz bekleyişler var

Hani sana her zaman söylediğim ben vardı ya

Kendimde olan beni bulamıyorum

Senden son bir rica da bulunsam kalbine bakar mısın?